Zoeken

Verslag 1


Vandaag is de 5de dag van de tocht verreden; van Safaga aan de Rode Zee richting Luxor waar wij morgen na een korte rit van 95 km aankomen. Dan een welverdiende rustdag om oa. toerist te spelen.

Er is veel gebeurd deze vijf dagen; eigenlijk 6 omdat wij vrijdag, de dag voor vertrek, al in het Cataract Hotel bijeen kwamen. Vrijdag ochtend had ik voor een tiental deelnemers een kamelentocht geregeld om bij de Pyramides van Giza de zonsopgang te aanschouwen. Geloof mij, 's-ochtends om 6 uur op een kameel door de woestijn in januari kan aardig koud zijn maar wel erg de moeite waard; en alweer terug in het hotel op tijd voor het ontbijt. Dan 40 mensen ontmoeten en een start maken met ze leren kennen; het is een zeer gemengd gezelschap. Sportief gezien uiteenlopend van zeer atletisch ogende mensen tot het tegenovergestelde; overal vandaan; van studenten tot een 64 jarige (dat ben ik). Wel een overeenkomst: allemaal (tijdelijk) zonder werk!

Zaterdag, de grote dag van het begin van de tocht alweer vroeg op om onze reistassen in de begeleidingsbussen te laden en dan onder politie escorte op weg naar alweer Giza, deze keer op de fiets langs de Pyramides waar wij een dag eerder nog met de kamelen reden voor de START die dan na een speech en wat foto's toch echt gebeurt. Met dezelfde politie escorte gaan wij over Cairo's snelwegen naar de oostzijde van de stad waar wij dan eindelijk op een rustigere weg terecht komen die naar het 1ste woestijn kamp leidt richting Suez aan de Rode Zee. Daar komen wij de volgende ochtend voorbij en dan richting zuid langs de Rode Zee die wij steeds links van ons zien liggen. Rechts is de woestijn, soms een zandvlakte, dan weer kale steile uitgesleten bergen. Zo rijden wij geholpen door een stevige rug wind en goed geasfalteerde brede autowegen in 4 dagen naar Safaga, een vakantie-oord waar ook veel gedoken wordt. Eindelijk in een hotelletje lekker douchen, de was doen, de diverse accu's laden, en in een bed een goede nachtrust hebben. De nacht ervoor was er een ware storm opgestoken die een aantal tenten wegblies, de mijne stond gelukig stevig, overal een fijne stof in blies en voor veel herrie zorgde zodat slapen maar sporadisch was.

Deze tocht wordt omschreven als een Race/Expeditie. Ik had mij stellig voorgenomen om het als een expeditie te doen echter, wanneer ik in het peloton rijd en er wordt gedemarreerd kan ik het niet helpen om mee te gaan en erger, er nog aan bij te dragen ook. Je ware natuur verlogenen gaat niet makkelijk. Wellicht vind ik de gewenste gemoedstoestand van rust nog wel naarmate de rit vordert. Om het maar kort te zeggen: ik heb lang niet zo hard gereden als de laatste 5 dagen! De derde dag had ik een gemiddelde snelheid van 39,8 km/uur over een afstand van 134 km. Een bijkomend voordeel is dat bij een start om 8 uur wij het eindpunt en kamp tussen 11 en 2 uur bereiken en dan een heerlijke lange middag hebben om uit te rusten. De langzameren komen pas laat in de namiddag aan. Waar wij tot nu toe doorheen reden is nu ook niet zo afwisselend dat je dat langzaam moet doen: er is gewoon zeer veel zand te zien op dit deel van de rit door Egypte.